Öğretmenler

Şîrazlı Hâfız (y. 1315-1390), Fars tasavvuf gazelinin zirvesi. Şarap, meyhane, rind: klasik tasavvuf alegorisinin en sevilen sesi.

Akşemseddin (1389-1459), Hacı Bayram'ın baş halifesi, Fatih Sultan Mehmed'in hocası ve İstanbul fethinin manevî rehberi, hekim Pîr.

Aziz Mahmud Hüdâyî (1541-1628), Celvetiyye tarikatının kurucusu, Sultan I. Ahmed'in şeyhi, Üsküdar'ın mânevî eksenini kuran Anadolu velîsi.

Hacı Bayram-ı Velî (1352-1430), Bayramiyye'nin kurucusu, silsilesi İç Anadolu'dan İstanbul'un fethine uzanan Anadolu Pîri.

Hacı Bektaş-ı Velî (y. 1209-1271), Horasan'dan Anadolu'ya gelen ve Suluca Karahöyük'te Dört Kapı Kırk Makam öğretisini yerleştiren Pîr.

İsmail Hakkı Bursevî (1652-1725), Bursa'nın büyük Celveti üstadı, *Rûhu'l-Beyân* müfessiri, Anadolu tasavvufî tefsir geleneğinin son klasik künyesi.

Hoca Ahmed Yesevî (vefatı 1166), Pîr-i Türkistan. Tasavvufu Türkçeye taşıyan ve Anadolu tasavvuf kültürünün kaynağında duran üstat.

Mantıku't-Tayr ve Tezkiretü'l-Evliya'nın yazarı Feridüddin Attar, Mevlana'nın manevi atası ve Sufi yolunun en büyük alegoricisidir.

Sultan Veled (1226-1312), babasının manevi mirasını Mevlevi tarikatına dönüştüren, sema ayinini düzenleyen ve Farsça, Türkçe.

Sadreddin Konevi, İbn Arabi'nin metafiziğini sistematize etti, filozoflarla yazıştı ve Mevlana'nın cenaze namazını kıldırdı.

Abdülkadir Geylani'nin hayatı, öğretileri ve mirası: fakihliğiyle temellenen, vaazlarıyla kalpleri sarsan, kapısını herkese açan evrensel Sufi üstat.

Hasan-ı Basri, birinci yüzyıl Basra'sında İslami maneviyatın temellerini kurdu: zühd, muhasebe ve Peygamber pratiğinin ayrılmaz parçası olarak iç hayat.

Ahmed Sirhindi olarak da bilinen İmam-ı Rabbani, Babürlü Hindistan'ında şeriat ile tarikatın birliğini savundu ve vahdet-i şuhud kavramını ortaya koydu.

Ezici ilahi yakınlık deneyimlerinin geleneğin en aşırı fenâ ifadelerini ürettiği Sufi üstat Bayezid-i Bistamî'nin hayatı ve vecd sözleri.

Sarhoşluktan sonra ayıklık doktrini ana akım tasavvuf düşüncesinin temeli olan Cüneyd-i Bağdadi'nin hayatı ve öğretisi.

Söylediği 'Enel-Hak' Sufi tarihinin en tartışmalı cümlesi olan Hüseyin ibn Mansur el-Hallac'ın hayatı, davası ve süregelen mirası.

Mevlana'yı saygın bir alimden tarihin en büyük tasavvuf şairine dönüştüren, sonra kaybolan gezgin derviş: Şems-i Tebrizî.

Ebu Hamid el-Gazali, İslam dünyasının en prestijli akademik kürsüsünü terk ederek doğrudan ilahi bilginin peşine düştü.

İbn Arabi'nin (1165-1240) hayatı, eserleri ve felsefesi: vahdet-i vücud, beş ilahi hazret, berzah, tenzih ve teşbih, Ekberî okulunun kalıcı etkisi.

Mevlana Celaleddin Rumi'nin hayatı, öğretileri ve mirası: İslami ilim geleneği, Mesnevi'nin öğretim metodu, Osmanlı kültürel etkisi ve modern dünyada.

Gerçek ibadetin cennet umudu ya da cehennem korkusuyla değil, yalnızca Allah için yapılması gerektiğini öğreten kadın:

Yunus Emre, seçkinler Farsça ve Arapça yazarken Anadolu köylüsünün diliyle yazdı. Sadeliği bir sınırlılık değil, felsefi bir başarıydı.